Alinea 56 Hoge Raad 9 augustus 2002

4.5 Het onderdeel faalt reeds omdat Crescendo aan haar vordering tot levering van de aandelen in [verweerster 3] de clausulering heeft toegevoegd: "zodra een verklaring van geen bezwaar op de voet van art. 16 leden 1 en 4 WTE 1995 is verkregen". Dat brengt mee dat toewijzing van deze vordering op zichzelf niet tot een met de WTE strijdig resultaat kan leiden, ook niet als overeenkomstig het betoog van Bonoparti c.s. het Hof zou moeten beoordelen of een verklaring van geen bezwaar kan worden verleend en zou moeten worden aangenomen dat een ontkennend antwoord op die vraag voor de hand ligt. Maar het onderdeel faalt ook omdat - zoals volgt uit de WTE en op zichzelf in cassatie niet wordt bestreden - het oordeel van het Hof dat de STE (en in beroep het College van beroep voor het bedrijfsleven) bevoegd is te beslissen of al dan niet een verklaring van geen bezwaar zal worden verleend, juist is. Het oordeel dat niet als vaststaand kan worden aangenomen dat die verklaring niet zal worden verleend, getuigt niet van een onjuiste rechtsopvatting en kan voor het overige, als verweven met waarderingen van feitelijke aard, in cassatie niet op juistheid worden getoetst. Het is noch onbegrijpelijk, noch ontoereikend gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/104ff58bd88507068b38a28aad08616c0f56266599791a414521bd58f30aedd3 | shasum -a 256