Alinea 45 Hoge Raad 11 oktober 2002

4.1.3 De Hoge Raad heeft in een aantal arresten geoordeeld dat van gedrag dat als roekeloos en met de wetenschap dat de schade er waarschijnlijk uit zou voortvloeien moet worden aangemerkt, sprake is, wanneer degene die zich aldus gedraagt het aan de gedraging verbonden gevaar kent en zich ervan bewust is dat de kans dat het gevaar zich zal verwezenlijken aanzienlijk groter is dan de kans dat dit niet zal gebeuren, maar zich door dit een en ander niet van dit gedrag laat weerhouden (HR 5 januari 2001, nr. C99/162, NJ 2001, 391; HR 5 januari 2001, nr. C99/029, NJ 2001, 392; HR 22 februari 2002, nr. C99/313, NJ 2002, 388). Nu het Hof in rov. 4.12 oordeelt dat onvoldoende aannemelijk is geworden dat de kans op diefstal in dit geval zo groot was dat deze als waarschijnlijk gevolg van het parkeren op de parkeerplaats te Gulpen moet worden aangemerkt, en desondanks in rov. 4.13 oordeelt dat van grove schuld aan de zijde van de vervoerder sprake is, omdat welbewust parkeerinstructies zijn genegeerd en de diefstal hoogstwaarschijnlijk niet had plaatsgevonden, indien de vrachtwagen wèl volgens die instructie op de parkeerplaats in Venlo was geparkeerd, heeft het Hof de hiervoor weergegeven norm miskend. Essentieel element van deze norm is immers dat aan de gedraging gevaar verbonden is en dat de kans dat dit gevaar zich zal verwezenlijken aanzienlijk groter is dan de kans dat dit niet zal gebeuren. De desbetreffende klachten slagen derhalve en de overige klachten van het onderdeel behoeven geen afzonderlijke behandeling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6a218219a688a23f9989845ba06ab6577d68d83c90579b3d5105b56bb6143d90 | shasum -a 256