Alinea 47 Hoge Raad 9 augustus 2002

3.7.2 Bij de beantwoording van de vraag of de door toedoen van de achterman gewekte schijn voldoende is om bij de wederpartij het gerechtvaardigde vertrouwen te wekken dat een toereikende volmacht is verleend, komt het aan op de omstandigheden van het geval. Bij zijn oordeel dat [verweerder] in het bijzonder heeft mogen begrijpen dat [eiser 1] mede namens [eiseres 2] sprak toen [eiser 1] hem als reactie op zijn laatste voorstel adviseerde het bod van ƒ 475.000,-- bij de makelaar uit te bengen en dat [verweerder] erop mocht vertrouwen dat de makelaar gerechtigd was namens zowel [eiser 1] als [eiseres 2] aan hem mede te delen dat het bod was aanvaard, heeft het Hof betekenis toegekend aan de in rov. 4.4 weergegeven gang van zaken met betrekking tot de biedingen van [verweerder]. Het Hof heeft daarbij erop gewezen dat [eiseres 2] [eiser 1] bij herhaling als boodschapper gebruikte en kennelijk bij zijn oordeel betrokken dat het vierde bod van [verweerder] zodanig aansloot op zijn eerdere voorstellen en zodanig tegemoet kwam aan de bezwaren van [eiseres 2], dat [verweerder], gezien de prompte reactie van [eiser 1], ervan mocht uitgaan dat [eiseres 2] dat vierde bod had voorzien en daarmee op voorhand akkoord was. Aldus heeft het Hof niet blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, noch zijn oordeel onvoldoende gemotiveerd. De in de onderdelen geopperde bezwaren stuiten op het voorgaande af. In het bijzonder kan niet tegen het oordeel van het Hof worden ingebracht dat [eiseres 2] niet rechtstreeks aan [verweerder] heeft doen blijken dat [eiser 1] of de makelaar bij de acceptatie van het vierde bod mede namens haar optrad, daar gerechtvaardigd vertrouwen ook kan worden gewekt door het laten (voort)bestaan van een bepaalde situatie. De onderdelen I.10, I.11, I.12 en II.17 falen derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/153b89eaef2824157d65688f59e359ff501ec146ca582863dfa33e4cc1669a1d | shasum -a 256