Alinea 38 Hoge Raad 4 oktober 2002

3.2 Het Hof heeft [eiser] c.s. niet-ontvankelijk verklaard in hun hoger beroep. Het Hof heeft daartoe - kort weergegeven - als volgt overwogen. Met het uitbrengen van het tweede exploit (het exploit van 11 december 1998) wilden [eiser] c.s., in afwachting van het hoger beroep in de strafzaak tegen een of meer van hen, bereiken dat de eerst dienende rechtsdag zou worden opgeschoven naar 20 mei 1999. Voormeld exploit diende derhalve niet tot herstel van enige processuele fout of enig processueel verzuim (rov. 3). Dit exploit moet worden opgevat als een op zichzelf staande dagvaarding. Nu het exploit na afloop van de appeltermijn is uitgebracht, zijn [eiser] c.s. niet ontvankelijk in hun hoger beroep. Overigens stond het [eiser] c.s., nu het tweede exploit niet diende tot herstel van een fout of een verzuim, niet vrij de rechtsdag vóór het verschijnen ervan te wijzigen, zodat de niet tijdige inschrijving van de bij het eerste exploit uitgebrachte appeldagvaarding moet leiden tot niet-ontvankelijkheid (rov. 4). Aan een en ander doet niet af dat de curator het niet-ontvankelijkheidsverweer eerst bij pleidooi heeft opgeworpen, daar de vraag of het hoger beroep tijdig is ingesteld door het Hof ambtshalve dient te worden beoordeeld (rov. 5). In rov. 6 heeft het Hof overwogen: "[eiser] c.s. kunnen voorts uit het feit dat Overes q.q. zich heeft gesteld op 20 mei 1999 en een memorie van antwoord heeft genomen, niet afleiden dat Overes q.q. zijn (stilzwijgende) toestemming heeft gegeven om de dagvaarding van 12 juni 1998 alsnog in te schrijven ter rolle op 20 mei 1999. Hiervan is immers niet uitdrukkelijk gebleken."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03ce30b4c4269990fa9425d3742c73d7a52097ed5e3716343b92d4d8052f3e92 | shasum -a 256