Alinea 34 Hoge Raad 20 september 2002

3.3 Het middel klaagt in de eerste plaats dat het Hof zijn oordeel onvoldoende heeft gemotiveerd. De klacht faalt. Het gaat hier om een oordeel over de vraag of [verweerder] een persoonlijk verwijt treft op de grond dat hij persoonlijk bij de malversaties was betrokken. Het Hof heeft die vraag ontkennend beantwoord, in het bijzonder op de grond dat, kort gezegd, onvoldoende aannemelijk is geworden dat [verweerder] op de hoogte was van de malversaties. Daarbij heeft het Hof met name in aanmerking genomen dat weliswaar aannemelijk is dat [verweerder] kennis heeft genomen van de inkomende en uitgaande correspondentie en faxberichten, maar dat onvoldoende duidelijk is geworden dat hij uit de inhoud daarvan de consequentie had moeten trekken dat er werd gefraudeerd, dat evenmin voldoende aannemelijk is geworden dat hij persoonlijk tekortgeschoten is door niet een einde te maken aan de handelingen van de betrokken werknemer, dat een vermoeden onvoldoende is voor het aannemen van persoonlijke verwijtbaarheid, nu uit de overgelegde stukken niet ondubbelzinnig blijkt dat [verweerder] bekend was met de door de werknemer verrichte handelingen, en dat het door ZHD gestelde gebrek aan medewerking bij de opsporing van de 'profiteurs' van de malversaties evenmin noopt tot de slotsom dat [verweerder] persoonlijk op de hoogte zou zijn geweest van die malversaties. Mede in aanmerking genomen dat het hier een kort geding betreft, heeft het Hof, aldus overwegende, zijn oordeel toereikend gemotiveerd. De in het middel onder a weergegeven stellingen en verklaring noopten het Hof niet tot een ander oordeel of tot een uitvoeriger motivering. 's Hofs oordeel, dat van feitelijke aard is, is in het licht van het debat van partijen niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4be53484907ce64fd0f6091c11e555dafb49cc5e056dc5538504b532d9a8fc04 | shasum -a 256