Alinea 21 Hoge Raad 20 december 2002

3.4. Het Hof heeft overwogen dat de tot de rentebetaling aanleiding gevende omstandigheid, namelijk dat de terugbetaling van aandelenkapitaal schuldig wordt gebleven, zich pas na 1 januari 1997 heeft voorgedaan en dat deze omstandigheid niet zodanig, onvermijdelijk, was verbonden met feiten en omstandigheden die zich voor 1 januari 1997 hebben voorgedaan, dat moet worden geoordeeld dat dit schuldig blijven zijn grond heeft gevonden in op 1 januari 1997 aanwezige omstandigheden. Het subsidiaire middel bestrijdt dit oordeel terecht. De wetgever heeft de reikwijdte van de in geding zijnde bepaling niet nader gepreciseerd, en in de strekking van die bepaling als overgangsbepaling ligt niet besloten dat, zoals het Hof heeft aangenomen, het verband met feiten en omstandigheden die zich voor 1 januari 1997 hebben voorgedaan, onvermijdelijk zou moeten zijn. Evenbedoelde strekking laat toe dat deze bepaling ook toepassing vindt indien het schuldig blijven van een teruggaaf van gestort kapitaal onderdeel vormt van een samenstel van (rechts)handelingen, waaraan voor 1 januari 1997 een begin van uitvoering is gegeven. De stukken van het geding laten geen andere conclusie toe dan dat hiervan in het onderhavige geval sprake is, nu de schuldigerkenning een uitvloeisel is van een terugbetaling van aandelenkapitaal, waartoe reeds stappen zijn gezet voor 1 januari 1997. Het subsidiaire middel slaagt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c561f72c1864f9f321eeaae93002f5f89b075a4778226032710a991a6c1c4824 | shasum -a 256