Alinea 43 Hoge Raad 1 november 2002

3.4.1 In de eerste plaats voert de toelichting op het onderdeel aan dat de in 1971 ingevoerde wettelijke leeftijdsgrens van 72 jaar voor commissarissen, ten aanzien waarvan volgens het arrest van de Hoge Raad van 8 mei 1998, nr. 16608, NJ 1998, 496, de wetgever op toereikende, de grenzen van de redelijkheid niet overschrijdende gronden heeft geoordeeld dat daarvoor een redelijke en objectieve rechtvaardiging bestond, inmiddels is afgeschaft bij wet van 7 maart 2002, Stb. 142, die op 23 april 2002 in werking is getreden. Zoals is uiteengezet in de punten 2.5 en 2.6 van de conclusie van de Advocaat-Generaal heeft de (invoering en afschaffing van de) leeftijdsgrens voor commissarissen echter een andere achtergrond dan de regel dat een dienstbetrekking in het algemeen wordt beëindigd bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd. Anders dan bij een voor onbepaalde tijd aangegane arbeidsverhouding is het bij een commissaris mogelijk in het kader van de vraag of deze voor herbenoeming in aanmerking komt het functioneren van de betrokken commissaris periodiek aan de orde te stellen. Blijkens de Nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken I, 2001/02 27 670, nr. 226a, blz. 2-3) heeft de Minister gemeend voor de mogelijkheid van schrapping van de leeftijdsgrens voor commissarissen een eigen afweging te kunnen maken, waarmee kennelijk niet bedoeld werd vooruit te lopen op de beoordeling van de houdbaarheid van andere maximum leeftijdsgrenzen in en buiten de (justitie)wetgeving. De Minister merkte naar aanleiding van een vraag over de houdbaarheid van andere maximum leeftijdsgrenzen op:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/74db7a454a54f809fdee80f0b96a55f6add3db612ddb9e9e95108daffd9d259e | shasum -a 256