Alinea 35 Hoge Raad 20 december 2002

3.4. Onderdeel II van het middel klaagt allereerst dat feitelijke grondslag in de stukken ontbreekt aan het uitgangspunt van de Rechtbank dat het plan waarvoor onteigend wordt mede de ontwikkeling van de woonwijk Volgerlanden betreft, op welk uitgangspunt de Rechtbank haar verwerping heeft gebaseerd van het bezwaar van [eiseres sub 2] dat de saneringskosten niet voor haar rekening dienen te komen aangezien die uitsluitend zijn veroorzaakt door het werk waarvoor onteigend is. De klacht faalt, omdat de Rechtbank in rechtsoverweging 19 met "het plan waarvoor onteigend wordt" kennelijk niet heeft bedoeld het werk waarvoor onteigend wordt, maar het bestemmingsplan waarin het werk waarvoor onteigend wordt, is ingepast. Het onderdeel klaagt voorts dat het hiervoor bedoelde uitgangspunt van de Rechtbank onbegrijpelijk is, omdat noch het ten tijde van de onteigening nog vigerende Uitbreidingsplan in Hoofdzaak uit 1961 noch het op 1 november 1999 vastgestelde bestemmingsplan "De Volgerlanden-Betuweroute" van de gemeente Hendrik-Ido-Ambacht grondslag bood voor (onteigening ten behoeve van) de ontwikkeling van een woonwijk. Ook deze klacht faalt. De Rechtbank heeft de werkelijke waarde van het onteigende bepaald zonder rekening te houden met de invloed die de toekomstige Betuweroute op die waarde heeft. De aanleg van de Betuweroute weggedacht zou, naar het kennelijke en geenszins onbegrijpelijke oordeel van de Rechtbank, ook ter plaatse van het onteigende de door de gemeente Hendrik-Ido-Ambacht reeds ten tijde van de onteigening beoogde woningbouw in het plan Volgerlanden zijn te verwachten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0e47dae0c8fb4023f92f546ad3e86c8a4e15e2b0e9392b46d2c7b536db255287 | shasum -a 256