Alinea 40 Hoge Raad 6 december 2002

3.7 Onderdeel 3, evenzo gericht tegen rov. 5.4.1, klaagt dat het Hof heeft miskend dat het beginsel van de gelijkheid voor de publieke lasten kan meebrengen dat een overheid aan een burger de schade dient te vergoeden die deze burger lijdt ten gevolge van een op zichzelf rechtmatig besluit van die overheid, waarbij de voordelen van het besluit de nadelen al dan niet ruim overtreffen. Het Hof heeft in rov. 5.4.1 of elders in het arrest echter geenszins miskend dat schending van het égalité-beginsel tot een schadevergoedingsplicht van de overheid kan leiden doch heeft geoordeeld dat [eiser] van de verkeerde rechtsgang gebruik heeft gemaakt. In zoverre berust het onderdeel derhalve op een onjuiste lezing van het arrest van het Hof en mist het feitelijke grondslag. Aldus opgevat is het oordeel van het Hof ook juist, nu naar het kennelijke en niet onbegrijpelijke oordeel van het Hof de Provincie in het onderhavige besluit de vraag onder ogen heeft gezien of [eiser] onevenredige schade lijdt en die vraag ontkennend heeft beantwoord. Aan dit een en ander doet niet af de brief van de Provincie aan de advocaat van [eiser] van 6 november 1995, waarvan het slot als volgt luidt:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a4ea13667e0a9700d2fc3b992655a506d7e40a514130068d8d2fcc4e1be07ddf | shasum -a 256