Alinea 39 Hoge Raad 15 november 2002

3.3.3 Uit de memorie van toelichting bij art. 8:1 Awb (voor zover thans van belang aangehaald in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 3.7) volgt dat bij de invoering van hoofdstuk 8 van deze wet is beoogd geen afbreuk te doen aan de bestaande ruime mogelijkheid voor de ambtenaar om zich op het gebied van schadevergoeding tot de bestuursrechter te wenden. Uit hetgeen hiervoor in 3.3.2 is overwogen, volgt dat die toegangsweg exclusief was: de burgerlijke rechter zou een ambtenaar in een geval als het onderhavige niet-ontvankelijk moeten verklaren, omdat de bestuursrechter voldoende rechtsbescherming bood. Voor het antwoord op de vraag of de wetgever bij de invoering van de Awb niet slechts heeft beoogd de ruime toegang tot de bestuursrechter op het gebied van schadevergoeding in ambtenarenzaken te handhaven, maar ook het exclusieve karakter daarvan, bevat de hiervoor bedoelde wetsgeschiedenis echter geen aanknopingspunten. Aan de andere kant blijkt uit de memorie van toelichting bij art. 8:73 Awb, aangehaald in de conclusie onder 2.6, dat beoogd is in het algemeen een ruimere mogelijkheid te bieden om zich op het gebied van schadevergoeding tot de bestuursrechter te wenden, maar zonder exclusiviteit ten opzichte van de burgerlijke rechter. In zoverre is de in art. 8:1 aangegeven weg naar de bestuursrechter derhalve niet exclusief.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9feafb3ebe881d58c475b8477001b7c59a70918a79015d20fef1830a6b23dc66 | shasum -a 256