Alinea 42 Hoge Raad 10 januari 2003

3.6 Onderdeel 3 bevat de klacht dat de Rechtbank heeft miskend dat de rechter in een op de ontbindingsprocedure volgende procedure in ieder geval heeft te oordelen over feiten en omstandigheden die, omdat zij in de ontbindingsprocedure niet naar voren zijn (hadden kunnen worden) gebracht, niet door de kantonrechter in de beoordeling zijn betrokken en dat, als de Rechtbank dit niet heeft miskend, haar oordeel dat zodanige feiten in de onderhavige procedure niet door [eiser] zijn aangevoerd, onbegrijpelijk is. Deze klacht faalt. De Rechtbank heeft geoordeeld dat [eiser] in de onderhavige procedure geen stellingen heeft aangevoerd die niet reeds in de ontbindingsprocedure zijn aangevoerd en door de kantonrechter zijn meegewogen. Dit oordeel berust op uitleg van de gedingstukken en kan, wegens zijn feitelijke karakter, niet op juistheid worden getoetst. Het is in het licht van de gedingstukken niet onbegrijpelijk. Hieraan kan niet afdoen dat [eiser] een beroep heeft gedaan op enige feiten en bewijsmiddelen waarop hij zich, naar hij stelde, in de ontbindingsprocedure nog niet had beroepen. Kennelijk en niet onbegrijpelijk heeft de Rechtbank hierin geen stellingen gezien die een in de ontbindingsprocedure niet in de overweging betrokken grondslag van schadevergoeding konden vormen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e0827afb815dd52c8bd2b76ea233e3cdbe48421b4df2558081964dcd74c4afa4 | shasum -a 256