Alinea 52 Hoge Raad 10 januari 2003

3.6 Bij de beoordeling van deze onderdelen moet het volgende worden vooropgesteld met betrekking tot de (rechts)positie van de curator in een faillissement. De curator, ook al beoefent hij het beroep van advocaat, treedt bij het vervullen van zijn taak niet op als beoefenaar van dat beroep (HR 19 april 1996, nr. 15944, NJ 1996, 727). De curator wordt aangesteld door de rechtbank (art. 14 lid 1 F.). De curator is belast met het beheer en de vereffening van de failliete boedel (art. 68 lid 1 F.), zulks onder toezicht van de rechter-commissaris (art. 64 F.). Voor de uitoefening van een aantal aan hem toegekende wettelijke bevoegdheden heeft de curator een machtiging van de rechter-commissaris nodig (art. 68 lid 2 F.). Alvorens het bedrijf van de gefailleerde voort te zetten is de curator verplicht het advies van de commissie uit de schuldeisers in te winnen (art. 78 F.) en, indien er geen commissie uit de schuldeisers is, behoeft hij de machtiging van de rechter-commissaris (art. 98 F.). De curator brengt (in beginsel) telkens na verloop van drie maanden verslag uit over de toestand van de boedel (art. 73a F.). In de praktijk gebeurt dit aan de rechter-commissaris die het ter inzage legt bij de griffie van de rechtbank. Na afloop van het faillissement doet de curator rekening en verantwoording van zijn beheer aan de rechter-commissaris (art. 193 lid 2 F.). De rechter stelt het salaris van de curator vast (art. 71 en art. 15 lid 3 F.) Het salaris is een boedelschuld. Afgezien van persoonlijke aansprakelijkheid zoals hier aan de orde, is de boedel aansprakelijk voor onrechtmatige daden door de curator in zijn hoedanigheid verricht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c287ac48fecd4b47537a91ffb0ca60a1f878f1489c70ec9b1f764cf9c8b3d149 | shasum -a 256