Alinea 50 Hoge Raad 14 februari 2003

3.4 Op het hoger beroep van [verweerster] heeft de Rechtbank, samengevat en voor zover in cassatie van belang, als volgt overwogen. De ontbindingsbeschikking heeft geen bindende kracht in de huidige procedure. Een nader onderzoek naar de feiten is dus wel degelijk mogelijk (rov. 8, eerste tussenvonnis). Een redelijke uitleg van art. 87 lid 1 CAO brengt mee dat in beginsel ook na ontbinding van de arbeidsovereenkomst (en dus niet alleen na ontslag) recht op wachtgeld kan ontstaan. Of de werknemer na ontbinding van de arbeidsovereenkomst daadwerkelijk aanspraak op wachtgeld kan maken, zal afhangen van de vraag of de werknemer een (rechtens relevant) verwijt gemaakt kan worden ter zake van de omstandigheden die tot de ontbinding hebben geleid. Gelet op de tekst en strekking van art. 87 lid 1 CAO bestaat immers geen recht op wachtgeld indien de werknemer een verwijt ter zake van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst gemaakt kan worden. (rov. 9, eerste tussenvonnis). Bij haar tweede tussenvonnis heeft de Rechtbank TCT toegelaten tot bewijs van haar stelling dat [verweerster] gefraudeerd heeft. Bij haar derde en laatste tussenvonnis heeft de Rechtbank geoordeeld dat TCT niet in het haar opgedragen bewijs is geslaagd en dat de vordering van [verweerster] in beginsel voor toewijzing in aanmerking komt, maar dat zij behoefte heeft aan nadere informatie van partijen. Daartoe heeft zij de zaak naar de rol verwezen voor het nemen van aktes door partijen. Bij eindvonnis heeft de Rechtbank de vordering van [verweerster] toegewezen zoals in 1 vermeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/673fcb2cc448f15a0ede043a400c3477ce6631dceeadb889fa721981db338d74 | shasum -a 256