Alinea 55 Hoge Raad 14 februari 2003

3.7 In het midden kan blijven of art. 87 lid 1 CAO mede ziet op beëindiging van de arbeidsovereenkomst door ontbinding door de kantonrechter op grond van art. 7:685 BW. Immers, ook indien dit zou moeten worden aangenomen, heeft de Rechtbank door art. 87 lid 1 CAO uit te leggen gelijk zij heeft gedaan in rov. 9 van haar eerste tussenvonnis de maatstaven voor uitleg van CAO-bepalingen miskend. Met inachtneming van die maatstaven moet art. 87 lid 1 CAO aldus worden uitgelegd dat de werknemer slechts aanspraak kan maken op wachtgeld in de in die bepaling bedoelde gevallen dan wel in gevallen die redelijkerwijs met één van die gevallen gelijk gesteld kunnen worden. Daarvan is hier geen sprake. Immers, de arbeidsovereenkomst is door de kantonrechter ontbonden wegens een door hem aangenomen vertrouwensbreuk veroorzaakt door het declaratiegedrag van [verweerster], door de kantonrechter als fraude betiteld, terwijl de stukken van het geding geen andere gevolgtrekking toelaten dan dat [verweerster] niet heeft aangevoerd dat de door de kantonrechter aangenomen reden voor ontbinding niet overeenstemt met de reden die TCT in werkelijkheid had om de arbeidsovereenkomst met [verweerster] te ontbinden. In dat laatste geval, dat zich hier dus niet voordoet, zou [verweerster] immers, ervan uitgaande dat art. 87 lid 1 CAO ook toepasselijk kan zijn bij een ontbinding van de arbeidsovereenkomst als evenvermeld, aanspraak kunnen maken op wachtgeld indien de werkelijke reden voor ontbinding zou vallen binnen het bereik van art. 87 lid 1 CAO.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/673fcb2cc448f15a0ede043a400c3477ce6631dceeadb889fa721981db338d74 | shasum -a 256