Alinea 33 Hoge Raad 11 februari 2003

3.6. Ten aanzien van de ontnemingszaak geldt, naast hetgeen hiervoor onder 3.4 is overwogen, nog het volgende. Nu een uitspraak, gegeven op een vordering als bedoeld in art. 36e Sr geen deel uitmaakt van de uitspraak waarbij de verdachte is veroordeeld ter zake van het feit waarop die vordering betrekking heeft, dient uitgangspunt te zijn dat tegen die onderscheiden uitspraken afzonderlijk het daartegen openstaande rechtsmiddel moet worden ingesteld. De vraag of in een voorkomend geval het hoger beroep zich al dan niet tot beide uitspraken uitstrekt, dient te worden beantwoord aan de hand van de daartoe opgemaakte appelakte(s). De enkele omstandigheid dat slechts één appelakte is opgemaakt is niet beslissend, in het bijzonder niet indien in die akte niet is gespecificeerd om welke uitspra(a)k(en) van de Rechtbank het gaat en de hoofdzaak en de ontnemingszaak eenzelfde parketnummer dragen en op dezelfde dag tot een uitspraak van de Rechtbank hebben geleid. De uitleg van de appelakte [,een stuk van feitelijke aard,] is voorbehouden aan het gerecht dat over de feiten oordeelt, zij het dat die uitleg in cassatie op motiveringsgebreken kan worden getoetst. Na terugwijzing zal het Hof dus dienen te onderzoeken of mr. Reuder bepaaldelijk gevolmachtigd was tot het instellen van hoger beroep en of dat beroep geacht moet worden zich mede uit te strekken tot de uitspraak van de Rechtbank in de ontnemingszaak.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ac4074041b9820c8b3434af6999659178571dc3eafabc73b47b6477256942cdc | shasum -a 256