Alinea 42 Hoge Raad 16 mei 2003

3.7 Onderdeel 5 heeft betrekking op de door London bij pleidooi in hoger beroep betrokken stelling dat de ratio voor het niet als aanrijdingsschade in de zin van paragraaf 3, onder c, BBR aanmerken van schades waarbij een aanrijding is gevolgd door een brand, daarin is gelegen dat dergelijke schades veelal ruimschoots de som van ƒ 2.000.000,-- waarvoor een WAM-verzekering ten minste moet zijn gesloten, overschrijden. Naar het onderdeel met juistheid aanneemt, verwerpt het Hof deze stelling als niet relevant, daar waar het in rov. 2.8 overweegt: "Ten slotte moet gelden dat de achtergrond van de betrokken regeling, c.q. de in 1984 doorgevoerde herziening daarvan, kennelijk gelegen in een afweging van doel en zin van verhaal, de positie van particulieren en het belang van preventie, het hof niet tot een andere zienswijze brengt". Met "zienswijze" doelt het Hof hier op zijn oordeel aan het slot van rov. 2.7 dat er geen voor derden, uit voor hen toegankelijke bronnen kenbare feiten of omstandigheden zijn gesteld of anderszins naar voren gekomen die kunnen leiden tot het oordeel dat onder aanrijdingsschade in paragraaf 3, onder c, BBR slechts de "koude schade" moet worden begrepen. Met zijn hiervoor aangehaalde rov. 2.8 heeft het Hof dan ook tot uitdrukking gebracht dat voor de uitleg van het begrip aanrijdingsschade ook de hiervoor vermelde ratio niet ter zake deed nu deze niet kenbaar was uit voor derden toegankelijke bronnen. Dit oordeel behoefde, anders dan het onderdeel betoogt, geen nadere motivering. Ook onderdeel 5 leidt derhalve niet tot cassatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9e396e68330db6250fb0814106051bcca6ed899d63526c1e05187a6813fa0274 | shasum -a 256