Alinea 30 Hoge Raad 3 oktober 2003

3.3.2 Aldus oordelend heeft het hof zijn beslissing onvoldoende gemotiveerd. In het beroepschrift van de man, gedateerd 28 september 2000, wordt van ziekte nog in het geheel geen melding gemaakt. Nadat de vrouw een verweerschrift had ingediend, heeft op 17 januari 2001 een mondelinge behandeling plaatsgevonden. Ter voorbereiding daarvan heeft de advocaat van de man bij brief van 9 januari 2001 een aantal stukken aan het hof toegezonden, waaronder copie van een faxbericht van Randstad aan het GAK van 19 december 2000, waarin wordt verklaard dat het contract van de man met Randstad afliep per 1 november 2000 en dat bij de beëindiging van het contract de man nog steeds ziek was. In de begeleidende brief merkt de advocaat van de man op dat de man na 1 november 2000 geen gelden meer heeft ontvangen van het GAK. Blijkens het van de mondelinge behandeling opgemaakte proces-verbaal is toen allereerst de advocaat van de man aan het woord geweest. Deze heeft gesteld dat de man sinds 1 november 2000 werkloos is en nog geen uitkering ontvangt. Van ziekte maakt hij in dat verband geen melding. De man heeft vervolgens onder meer gesteld dat hij niet mag solliciteren van de huisarts. In het hierna volgende betoog van de advocaat van de man wordt slechts in zoverre over ziekte gesproken dat opgemerkt wordt: "Hij kan nu niets, wordt van het kastje naar de muur gestuurd tussen het GAK en Randstad." Na dit betoog merkt de voorzitter op: "een verklaring van een arts heeft u niet. Dan is nu het woord aan de vrouw." Later merkt de man nog op: "ik heb nog niets gehoord van het GAK." De advocaat van de vrouw stelt vervolgens nog: "Ik betwist zijn arbeidsongeschiktheid omdat ik daar geen artsverklaringen van zie." Aan het slot van het proces-verbaal is vermeld dat de man heeft opgemerkt: "ik wil voor mijn kinderen betalen!"

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/643dcb106869b229d4618ec17b6652275e64e84ad78453e0aa29e44dc82d84b1 | shasum -a 256