Alinea 51 Hoge Raad 13 juni 2003

"Juist is immers dat de vrouw ook na het transport beslag had kunnen doen leggen op de onroerende zaak waarbij zij elk risico, dat de man de zaak na transport vrij van beslag aan een derde zou vervreemden, had kunnen vermijden, nu zij immers zelf bij dat transport betrokken was en dus zelf in de hand had dat dat beslag dan zou worden gelegd voordat een eventuele opvolgende transportakte tussen de man en een derde zou worden verleden, terwijl zij door het leggen van een dergelijk beslag na het transport voor zichzelf niet minder zekerheid zou hebben verkregen dan zij thans heeft. Dit leidt tot de conclusie dat de vrouw, door het onderhavige beslag te leggen en daarmee het transport - gelet op de houding van de notaris - feitelijk onmogelijk te maken terwijl geen noodzaak daartoe bestond, misbruik van haar bevoegdheid maakt en dat het beslag daarom moet worden opgeheven. Daarbij is niet van belang dat de overdracht van het onverdeelde aandeel van de vrouw in de woning ook na de beslaglegging juridisch mogelijk was, omdat de vrouw in ieder geval vanaf het moment dat zij er van op de hoogte kwam dat de notaris vanwege de beslaglegging geen medewerking aan het passeren van de akte zou verlenen, wist of moest weten dat de afwikkeling van de verdeling, waaraan zij krachtens het vonnis van 17 maart 2000 haar medewerking moest verlenen, verdere vertraging zou oplopen indien het beslag zou blijven liggen."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eebd7a7a3feeda3833609f8e5b0bda049738ec10fa78ba7e9ec244106ef42f32 | shasum -a 256