Alinea 48 Hoge Raad 20 juni 2003

3.3 Op het door [eiser] ingestelde hoger beroep heeft de Rechtbank het vonnis van de Kantonrechter bekrachtigd. Zij heeft - samengevat en voor zover in cassatie van belang - het volgende overwogen. De grief die is gericht tegen het oordeel van de Kantonrechter, dat de herhaalde overtreding van de huisregels in de gegeven omstandigheden een ontslag op staande voet rechtvaardigt, faalt. [A] heeft in haar bedrijf huisregels met betrekking tot de pauzetijden en roken opgesteld in verband met haar continue bedrijfsproces en de hygiëne. [Eiser] heeft het belang van [A] bij naleving van dergelijke regels niet betwist. Hoewel een enkele overtreding van een huisregel op zichzelf beschouwd in het algemeen geen dringende reden behoeft op te leveren, heeft de onderhavige overtreding van de huisregels, gelet op de voorgeschiedenis en de voorafgaande waarschuwingen, wel het gewicht van een dringende reden gekregen. [Eiser] moet in de gegeven omstandigheden hebben begrepen, dat eerdere gedragingen hebben bijgedragen aan het oordeel van [A], dat ontslag op staande voet op zijn plaats was. [Eiser] had op 10 juli 1998 zijn eerste "officiële" waarschuwing gekregen, omdat hij drie keer de pauzetijden had overtreden. Op 5 november 1998 volgde de tweede "officiële" waarschuwing. Gelet op de voorgeschiedenis en de weigerachtige houding van [eiser], behoefde [A] geen verbetering te verwachten. Bovendien heeft [A] bij brief van 10 november 1998 [eiser] het ontslag op staande voet uitdrukkelijk aangekondigd. Hieruit kon [eiser] afleiden dat een derde "officiële" waarschuwing niet in de rede lag, in het bijzonder in verband met zijn die ochtend gegeven reactie: "jullie doen maar". Een eventueel verstoorde verhouding van [eiser] met zijn chef neemt niet weg dat [eiser] de huisregels met betrekking tot de pauzetijden heeft overtreden (rov. 4.3).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/60d07d8da12a613f504ac8012be3439b0bffa89ad612e592a3f01f754f873cf2 | shasum -a 256