Alinea 45 Hoge Raad 20 juni 2003

4.3 Request-civiel tegen een arbitraal eindvonnis moet, zowel naar het in deze procedure nog geldende oude procesrecht als thans, worden ingesteld bij dagvaarding. Voor het nieuwe recht is dit inmiddels met zoveel woorden bepaald in art. 1068 lid 2 Rv.; voor het oude recht volgt dit uit het feit dat het bepaalde in art. 390 Rv. ingevolge het derde lid van art. 1068 hier van overeenkomstige toepassing is. In het onderhavige geding is request-civiel tegen het door arbiters gewezen eindvonnis ingesteld bij wege van vermeerdering van eis in de reeds aanhangig gemaakte procedure tot request-civiel, gericht tegen het arbitraal tussenvonnis. De vraag of deze wijze van rechtsingang op één lijn moet worden gesteld met de inleiding van deze procedure bij dagvaarding, verdient een ontkennend antwoord. Dit volgt reeds uit het feit dat, zoals hiervoor in 4.2 is overwogen, een tussentijdse vordering tot herroeping wegens request-civiel tegen een arbitraal tussenvonnis niet openstaat. Zou desondanks in een zodanige procedure worden geoordeeld dat langs de weg van een vermeerdering van eis request-civiel kan worden ingesteld tegen een inmiddels gewezen arbitraal eind-vonnis, dan zou dit - gelet op het feit dat een zodanig vonnis pleegt voort te bouwen op de beslissingen die in het tussenvonnis reeds zijn genomen - in de regel meebrengen dat ook de klachten die in dat kader tegen het tussenvonnis worden geformuleerd, alsnog zouden moeten worden beoordeeld. Aldus zou dan langs een omweg worden bereikt dat het tussentijdse beroep tegen het tussenvonnis, waarin de Waterschappen niet-ontvankelijk zijn, toch rechtsgevolg heeft. Een dergelijke consequentie is onaanvaardbaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5b6d052cab71d04f8b793f6a5725a82f9bd331229d3b3208052f8b987e607849 | shasum -a 256