Alinea 49 Hoge Raad 9 september 2003

4.4.2. In de onder 4.2 weergegeven overwegingen ligt voorts als het oordeel van de Rechtbank besloten dat de omstandigheden dat de klager zekerheid heeft gesteld voor het in de desbetreffende schriftelijke machtiging van de Rechter-Commissaris tot het leggen van conservatoir beslag bepaalde maximumbedrag en dat de bedoelde overeenkomst is gesloten, niet eraan in de weg staan dat de Officier van Justitie in het kader van het nadien tegen de klager ingestelde SFO door middel van het aanvullende rechtshulpverzoek aan de Zwitserse autoriteiten heeft verzocht conservatoir beslag als bedoeld in art. 94a Sv te doen leggen of het eerder gelegde beslag te doen handhaven op de bankrekeningen van de klager in Zwitserland tot een maximumbedrag van ƒ 24.000.000,--. Dat oordeel is niet onbegrijpelijk, in aanmerking genomen dat de Rechtbank - die niet heeft vastgesteld dat de overeenkomst inhield dat de Officier van Justitie zich daarbij heeft verbonden geen gebruik te maken van de haar in het kader van een SFO toekomende bevoegdheid tot het doen leggen van conservatoir beslag voorzover zulks een bedrag van ƒ 500.000,-- te boven zou gaan - kennelijk heeft vastgesteld dat die overeenkomst geen betrekking heeft op het nadien in het kader van het SFO door de Officier van Justitie verzochte beslag op de bankrekeningen in Zwitserland. Dat oordeel kan wegens zijn verwevenheid met waarderingen van feitelijke aard in cassatie niet verder ten toets komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8fae6b85ac26d0e307042d2abfc8c784c86f1e79171b327e96a98fd16713a0fe | shasum -a 256