Alinea 23 Hoge Raad 20 juni 2003

3.1 Het Hof heeft in rov. 3.3 van zijn hiervoor onder 1 genoemde arrest overwogen dat [verzoeker] op 31 mei 2001 is aangehouden in verband met misdrijven als bedoeld in de Opiumwet en de Wet Wapens en Munitie, dat hij per die datum in verzekering is gesteld, dat hij bij vonnis van de rechtbank te 's-Gravenhage van 20 december 2001 terzake is veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes jaar, dat hij tegen dit vonnis hoger beroep heeft ingesteld en dat het hof te 's-Gravenhage ter terechtzitting van 5 augustus 2002 de voorlopige hechtenis heeft geschorst en hem op vrije voeten heeft gesteld. Het Hof heeft - eveneens in rov. 3.3 - geoordeeld dat door het plegen van deze misdrijven aan [verzoeker] kan worden verweten dat hij niet heeft voldaan aan de hem in het saneringsplan van 25 april 2001 opgelegde inspanningsverplichting om zo spoedig mogelijk betaald werk te vinden. In beginsel, aldus het Hof, moet worden uitgegaan van de juistheid van het strafvonnis en moet de kans van slagen van het door [verzoeker] ingestelde hoger beroep hier buiten beschouwing worden gelaten. "Gesteld noch gebleken is dat het vonnis in de strafzaak op een klaarblijkelijke misslag berust, of dat er sprake is van nieuwe feiten en omstandigheden; het is niet aan het hof om in het kader van de schuldsaneringsregeling te treden in de beoordeling van de strafzaak", aldus het slot van rov. 3.3. In rov. 3.4 heeft het Hof vervolgens geoordeeld dat de toepassing van de schuldsaneringsregeling ten aanzien van [verzoeker] op grond van het in rov. 3.3 overwogene dient te worden beëindigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/205da679af8f58ea9dbd67af4271ae3508a17582c17ec6605de8e61425c18572 | shasum -a 256