Alinea 28 Hoge Raad 4 april 2003

3.1. De Rechtbank heeft aan het onteigende pand, bestaande uit een souterrain, bel-etage, eerste, tweede, derde en zolderverdieping, gelegen aan de [a-straat 1] te Amsterdam, een waarde toegekend van f 330.000. De Rechtbank volgde in dit opzicht het advies van deskundigen, die hun waardering van het pand onder meer hadden gebaseerd op hun taxatie van de huurwaarde van het onteigende op f 30.000. De Rechtbank heeft geoordeeld dat deze getaxeerde huurwaarde haar reëel voorkomt. Onderdeel a van middel I bestempelt de taxatie van de huurwaarde op f 30.000 als onbegrijpelijk en voert aan dat de Rechtbank onvoldoende heeft gemotiveerd hoe zij tot een totale huurwaarde van f 30.000 is gekomen. Onderdeel c bestrijdt het oordeel van de Rechtbank dat de deskundigen bij het bepalen van de huurwaarde de zolderverdieping terecht buiten beschouwing hebben gelaten met een rechts- en een motiveringsklacht. Deze onderdelen slagen. Gelet op het in rechtsoverweging 3 van het vonnis vermelde uitgangspunt van de Rechtbank dat ook de zolderverdieping van het pand door [eiser] als woonruimte verhuurd was, valt niet in te zien hoe de omstandigheid dat die zolderverdieping - die volgens het advies van deskundigen tot woning was ingericht - niet permanent voor f 850 per maand werd verhuurd, redengevend zou kunnen zijn voor de gevolgtrekking dat deze verdieping bij het bepalen van de huurwaarde buiten beschouwing moet blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6225f5628b3eab9fde80661178b04e1fa1ea0a1f9442a52f216b5612f5b0de81 | shasum -a 256