Alinea 61 Hoge Raad 20 juni 2003

Anders dan het onderdeel veronderstelt, heeft het Hof het feit dat ingevolge Europese regelgeving alleen een compensatieregeling voor producenten van rundvlees in het leven is geroepen niet aan de Staat toe- of aange-rekend. Het Hof heeft in rov. 5.3.3 aannemelijk geacht dat [verweerster], een kleine, goed lopende onderneming, die zich geheel had toegelegd op de import van ossenvlees van hoge kwaliteit grotendeels uit Noord-Ierland, door de uitlatingen en het import- en handelsverbod schade heeft geleden, omdat zij vanwege haar geringe omvang en haar gespecialiseerd zijn in ossenvlees afkomstig uit (vooral Noord-)Ierland, bij gebreke van tijd en geld in de betrokken - korte - periode niet kon overschakelen op van elders afkomstig vlees en haar leveranciers- en klantenbestand niet kon veranderen. Bij de beantwoording van de vraag of [verweerster] door de getroffen overheidsmaatregel onevenredig nadeel heeft geleden, mocht het Hof betekenis hechten aan de omstandigheid dat [verweerster], als importeur van reeds geslachte dieren uit Noord-Ierland, niet in aanmerking kwam voor de slechts voor importeurs van nog levende dieren gegeven compensatieregeling en dat [verweerster] als gevolg van die omstandigheid zwaarder werd getroffen door dat verbod. Daarbij verdient opmerking dat het Hof aldus geen oordeel heeft uitgesproken over de vraag of het gelijkheidsbeginsel meebrengt dat [verweerster] zonder meer aanspraak kan maken op toepassing van de betrokken compensatieregeling. Uit hetgeen het Hof in rov. 5.5 en 5.6 heeft overwogen, volgt dat het Hof slechts het ontbreken van een vergoedingsregeling voor onevenredige schade, geleden door een beperkte groep importeurs die zich, zoals [verweerster], voor een belangrijk deel richtten op de invoer van rundvlees uit het Verenigd Koninkrijk, onrechtmatig heeft geacht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6dc3b5b226b9c7f0f3d163e28336cd5e9b10cd613f047dfef1e914209fedcddb | shasum -a 256