Alinea 45 Hoge Raad 19 september 2003

3.4 [Eiser] heeft in overeenstemming met hetgeen zo-even is overwogen bij schriftelijke conclusie in het door hem opgeworpen incident een aantal hierna te vermelden redenen aangevoerd op grond waarvan hij (in 3.4) heeft geconcludeerd dat hij van mening is "dat [verweerder 1] misbruik van (proces)bevoegdheid maakt, althans geen (aangetoond) belang heeft, door hem als getuige te dagvaarden in een kwestie waar [eiser] geen enkele weet van heeft". Hij heeft daaraan toegevoegd: "[eiser] zal in dit verband hierna vorderen dat hij - om tijdverspilling te voorkomen - niet als getuige behoeft te verschijnen". Als eerste grond heeft [eiser] aangevoerd dat hij sinds 1 september 1997 hoofd is van de BVD en reeds daarom, maar ook overigens, geen wetenschap heeft van gebeurtenissen die al dan niet in de jaren zeventig hebben plaatsgevonden. [Verweerder 1] heeft volgens [eiser] ook niet gesteld, laat staan aannemelijk gemaakt dat dit anders ligt. Voorts heeft [eiser] aangevoerd dat rechtens niet van hem kan worden gevergd dat hij speciaal teneinde te kunnen getuigen een dossier van [verweerder 1] doorneemt en zich eigen maakt, aangenomen al dat er een dossier van [verweerder 1] bestaat: dat is een eis die volgens hem niet valt te verenigen met art. 189 (oud) Rv. Ten slotte dient volgens [eiser] in aanmerking genomen te worden dat hij op grond van art. 23 van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten een geheimhoudingsverplichting heeft en een (bijzondere) verschoningsplicht. Voor het afleggen van een verklaring behoeft hij de ontheffing van de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie gezamenlijk. Die ontheffing heeft hij niet gekregen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/becd4f27ac7611eaafbe2b9fd531cf603946926cb72f89297e2c21abaf9cdeb4 | shasum -a 256