Alinea 33 Hoge Raad 23 mei 2003

In juni 1979 heeft de Bank met [eiseres] een kredietovereenkomst gesloten ter financiering van het door haar geëxploiteerde veebedrijf. Het krediet bedroeg aanvankelijk ƒ 300.000,-- en is in 1983 verhoogd tot ƒ 900.000,--. In augustus 1981 heeft [eiseres] de tot haar bedrijf behorende runderen in zekerheidseigendom aan de Bank overgedragen. In februari 1984 heeft de Bank het krediet, wegens overschrijding van de vastgestelde limiet, opgezegd. Op 15 februari 1984 heeft de Bank vervolgens conservatoir beslag doen leggen op de runderen die zich toen in het bedrijf van [eiseres] bevonden. De rechtbank te Breda heeft op 21 februari 1984 de sequestratie van de runderen bevolen. Bij beschikking van die rechtbank van 15 mei 1984 is de firma [A] (verder: [A]) tot gerechtelijk bewaarder van de in beslag genomen runderen benoemd (in de plaats van een eerder benoemde gerechtelijk bewaarder). Op 14 juni en 6 juli 1984 zijn de toen nog op het bedrijf van [eiseres] aanwezige runderen overgebracht naar het bedrijf van [A]. Volgens [eiseres] ging het in totaal om 56 dieren, volgens de Bank om 54. Volgens de Bank zijn na het overbrengen van de runderen naar [A] vier kalveren geboren, volgens [eiseres] zes. Volgens de Bank zijn op en na 6 juli 1984 vier kalveren gestorven. [Eiseres] betwist dit omdat haar geen destructiebewijzen te dier zake zijn getoond. In de periode najaar 1984 tot oktober 1987 zijn de resterende runderen geslacht. De totale executieopbrengst bedroeg ƒ 218.892,64. Aan kosten heeft de Bank in totaal ƒ 109.957,26 uitgegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3a64d02f0672ce16ea5c1558479b01cb5cf0861633542649ff38523e00f0d425 | shasum -a 256