Alinea 40 Hoge Raad 23 mei 2003

3.5 Onderdeel 2 van het middel verwijt het Hof te hebben miskend dat de procedure tot rekening en verantwoording zich in twee fasen behoort af te spelen: een eerste fase waarin slechts wordt beoordeeld en beslist of er een verplichting tot rekening en verantwoording bestaat en de tweede fase waarin rekening en verantwoording wordt afgelegd en het debat daarover wordt gehouden op de wijze als is voorzien in de art. 772-779 (oud) Rv. Het stelsel van de wet staat echter niet eraan in de weg dat partijen tijdens een procedure waarin blijkt dat de eerste fase overbodig is, doorgaan met de tweede fase en deze in dezelfde procedure voltooien. In de onderhavige procedure heeft de Bank niet betwist gehouden te zijn tot het afleggen van rekening en verantwoording. Het processuele debat tussen partijen is vervolgens voortgezet en had dan ook niet betrekking op het bestaan of de omvang van deze verplichting (de eerste fase), maar op de vraag of de door de Bank afgelegde rekening en verantwoording genoegzaam was. Hieruit moet worden opgemaakt dat beide partijen de rechtsstrijd hebben aanvaard op basis van een inhoudelijk debat over de rekening en verantwoording zoals de Bank die had afgelegd. Daaraan kan niet afdoen dat [eiseres] in de gedingstukken óók heeft gesteld dat de inhoudelijke discussie in de tweede fase zou moeten plaatsvinden. Zij heeft die discussie immers, zoals is weergegeven in onderdeel 2.18 van de conclusie van de Advocaat-Generaal, desalniettemin tot onderwerp gemaakt van het geschil. Ook het Hof is daarvan kennelijk, en niet onbegrijpelijk, uitgegaan. De klachten van het onderdeel stuiten hierop af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3a64d02f0672ce16ea5c1558479b01cb5cf0861633542649ff38523e00f0d425 | shasum -a 256