Alinea 34 Hoge Raad 10 juni 2003

5.2. Voor wat betreft de hiervoor onder 4.2 genoemde omstandigheid geldt het volgende. Vooropgesteld dient te worden dat een aanvrager bij een aanvraag tot herziening, indien deze is gegrond op verklaringen van een getuige die afwijken van de eerder in de strafzaak door die getuige afgelegde verklaringen, aannemelijk moet maken dat en waarom een getuige van een de aanvrager belastende verklaring terugkomt. In de aanvraag wordt gesteld dat de getuige [getuige 1] is teruggekomen van door haar bij de politie en de Rechter-Commissaris afgelegde verklaringen en heeft gesteld dat haar dagboeken valselijk waren opgemaakt. In de aanvraag wordt echter niet aangegeven waarom de getuige [getuige 1] van haar verklaringen thans terugkomt terwijl evenmin wordt aangegeven waarom zij eerst nu stelt dat zij haar dagboeken valselijk heeft opgemaakt. De omstandigheid dat de getuige op enig moment heeft gesteld dat dit laatste zou zijn gebeurd op instigatie van haar raadsman, vormt daarvoor onvoldoende reden. Dat klemt temeer waar de getuige in haar tegenover de Rechter-Commissaris in het voorlopig getuigenverhoor afgelegde verklaring van 4 september 2001 (proces-verbaal van voorlopig getuigenverhoor; productie 4 bij de aanvraag) onder ede heeft verklaard, zakelijk weergegeven, dat de bedoelde raadsman geen enkele invloed heeft gehad op de totstandkoming en inhoud van haar dagboeken en dat zij in haar dagboek de waarheid heeft geschreven. De getuige heeft in die verklaring voorts naar voren gebracht dat de politie haar geen woorden in de mond heeft gelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/13f31db9659db4c5b15306fbaf17631099ec8c95ffa0a3d8a0b91b9a37c1c9a7 | shasum -a 256