Alinea 154 Hoge Raad 7 mei 2004

25. Het moge duidelijk zijn dat de definiëring van een binnenlands conflict als wanordelijkheden dan wel als een intern gewapend conflict niet enkel aan de staat kan worden overgelaten waar dat conflict zich afspeelt.(12) Dat de Turkse Staat meent dat in casu geen sprake is van een intern gewapend conflict(13) is dan ook niet doorslaggevend. Organen als het Internationaal Gerechtshof (bij de beslechting van geschillen), het Internationaal Strafhof en internationale tribunalen (bij het bepalen van hun jurisdictie) kunnen binnen hun jurisdictie een bindende beslissing nemen over de vraag of sprake is van een intern gewapend conflict. Of het conflict met de PKK in Turkije dient te worden aangemerkt als een intern gewapend conflict, is door die organen tot op heden echter niet uitgemaakt. Ook kan een orgaan als de UN Commission on Human Rights een conflict kwalificeren als een intern gewapend conflict. Een dergelijke kwalificatie is evenwel niet bindend.(14) Voor zover mij bekend heeft slechts het Internationale Rode Kruis het conflict tussen de Turkse staat en de PKK als een intern gewapend conflict aangemerkt. Het Internationale Rode Kruis riep daarbij alle betrokken partijen op zich te onthouden van aanvallen die de burgerbevolking in gevaar konden brengen en te zorgen voor gewonden en zieken en het Rode Kruis te respecteren.(15) Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft zich niet uitgelaten over de vraag of sprake is van een intern gewapend conflict.(16) De Raad van Europa spreekt van "armed clashes" (en niet van een intern gewapend conflict),(17) terwijl de voormalige secretaris-generaal van de NAVO, Solana, zou hebben opgemerkt zich niet met interne aangelegenheden te willen bemoeien.(18)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8ec1d63d231cdc629bf80b47ad90a9a0037eebc9bb5122850a6be27de29ab42b | shasum -a 256