Alinea 63 Hoge Raad 8 oktober 2004

3.9.7 Onderdeel 5.7 komt met drie klachten op tegen (de motivering van) het oordeel van de rechtbank dat KLM en VNV geen andere, minder ingrijpende maatregelen ten dienste stonden, met andere woorden dat het hanteren van de leeftijdsgrens van 56, althans 58 jaar proportioneel is. Na hetgeen hiervoor in 3.5 is overwogen, behoeven van die drie klachten nog slechts twee behandeling, te weten a) de klacht dat het hanteren van die leeftijdsgrens niet proportioneel is omdat het vasthouden aan een discriminatoir stelsel niet wordt gerechtvaardigd door het willen vermijden van de financiële nadelen die voor anderen dan de aldus gediscrimineerden aan een wijziging van dat stelsel zijn verbonden en b) de klacht dat de rechtbank door bij het bestreden oordeel mede in aanmerking te nemen dat niet is "gebleken dat KLM een wezenlijk deel van haar vluchten kan uitbesteden aan andere maatschappijen" over het hoofd heeft gezien dat [eiser] juist heeft betoogd dat KLM door minder vluchten uit te besteden de doorstroming zou kunnen versnellen. Uit de gedingstukken kan niet anders worden afgeleid dan dat dit laatste juist is, maar in het licht van die gedingstukken kan er evenmin twijfel over bestaan dat hier sprake is van een kennelijke fout in die zin dat in het citaat in plaats van "wezenlijk deel" gelezen moet worden "wezenlijk geringer deel", zodat klacht b) niet tot cassatie kan leiden. Deze slotsom geldt ook voor klacht a) omdat, anders dan daarin tot uitgangspunt wordt genomen, het willen vermijden van voormelde nadelen geen rol heeft gespeeld bij het oordeel van de rechtbank dat het hanteren van de leeftijdsgrens proportioneel is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c198da135d9e5b264dc4de6ce4b436fe7325c4c4c5558667af18499d283cd667 | shasum -a 256