Alinea 59 Hoge Raad 17 september 2004

4.3.2 Dit onderdeel faalt. Het miskent dat het hier, anders dan het geval was in de zaak waarop genoemde beschikking van 20 september 2002 betrekking heeft, niet gaat om een wijziging of intrekking van een eerder vastgestelde onderhoudsbijdrage (en evenmin om een beslissing waarbij uitgangspunt is dat behoeftigheid en behoefte ongewijzigd zijn gebleven). Door de beslissing van het hof dat de vrouw geen behoefte had aan een bijdrage tot levensonderhoud kwam aan de andersluidende beslissing van de rechtbank de rechtsgrond te ontvallen, zodat hetgeen de man op grond van deze laatste beslissing aan de vrouw had voldaan onverschuldigd betaald was. Of de rechter in een dergelijk geval gehouden is te motiveren waarom terugbetaling van het onverschuldigd betaalde kan worden verlangd, hangt af van de omstandigheden van het te berechten geval. Naar het oordeel van het hof kon terugbetaling in redelijkheid worden verlangd omdat de vrouw na afwikkeling van de onderhavige procedure een zo groot vermogen tot haar beschikking zal hebben dat, ook als daarop het onverschuldigd betaalde in mindering wordt gebracht, haar een potentieel inkomen uit vermogen ter beschikking staat dat tezamen met haar inkomen uit arbeid voldoende is om haar behoefte te dekken. Tot nadere motivering was het hof niet gehouden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/997a57973386db54632eda55a8e5f7547adcc4e847e17cc8e7989fd541a4dbb8 | shasum -a 256