Alinea 41 Hoge Raad 29 oktober 2004

3.4.1 Bij de beoordeling van het middel wordt het volgende vooropgesteld. Anders dan de Invorderingswet van 1845 gaat de Invorderingswet 1990 uit van een open stelsel, inhoudende dat de ontvanger, naast de bevoegdheden die hij op grond van die wet heeft, ook beschikt over de bevoegdheden die een schuldeiser heeft op grond van enige andere wettelijke bepaling. Met betrekking tot de aan het burgerlijk recht te ontlenen bevoegdheid van de ontvanger een belastingvordering te verrekenen met een schuld aan de belastingschuldige - welke bevoegdheid overigens in beginsel ook onder het gesloten stelsel reeds bestond omdat het daarbij niet gaat om een maatregel van invordering maar een wijze van voldoening van een schuld (vgl. HR 28 mei 1993, nr. 14952, NJ 1994, 435, rov. 3.3) - is in de Invorderingswet 1990 een bijzondere regeling opgenomen in art. 24. In dit artikel wordt in het eerste lid bepaald dat met betrekking tot rijksbelastingen en andere belastingen en heffingen, voor zover de invordering daarvan aan de ontvanger is opgedragen, verrekening op de voet van afdeling 12 van Titel 1 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek niet mogelijk is, en in het tweede lid dat de ontvanger ten aanzien van de belastingschuldige bevoegd is aan hem uit te betalen en van hem te innen bedragen ter zake van de in het eerste lid bedoelde rijksbelastingen en andere belastingen en heffingen met elkaar te verrekenen. Op vragen hoe deze bijzondere regeling zich verhoudt tot het gekozen open systeem, is tijdens de parlementaire behandeling het volgende geantwoord (memorie van antwoord, Kamerstukken II 1988/89, 20 588, nr. 6, blz. 39):

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/60628e52f98aaffb4f18559ee2cd03feb2c885ac46a4b0f3c7e735b6367fe569 | shasum -a 256