Alinea 18 Hoge Raad 11 juni 2004

3.3.3. Het verschil in behandeling van enerzijds niet duurzaam gescheiden levende echtgenoten en anderzijds ongehuwd samenwonenden dat in artikel 45, lid 4, van de Wet ligt besloten, staat niet op zichzelf, maar hangt daarmee samen dat in het systeem van de Wet ongehuwd samenwonenden in beginsel zelfstandig in de belastingheffing worden betrokken. Voor hen geldt daarom dat elk van beide partners de door hem/haar werkelijk betaalde rente in aftrek mag brengen, tot het maximale bedrag van ƒ 5202. Samen kunnen zij dus in voorkomend geval twee maal ƒ 5202 in aftrek brengen. Voor niet duurzaam gescheiden levende echtgenoten geldt echter, ingevolge artikel 5, lid 1, van de Wet, dat alleen de partner met het hoogste persoonlijke inkomen de persoonlijkeverplichtingenrente in aftrek mag brengen. Het ligt dan ook voor de hand dat de wetgever ten aanzien van die partner heeft bepaald dat het bedrag aan persoonlijkeverplichtingenrente dat maximaal in aftrek mag worden gebracht, wordt verhoogd tot ƒ 10.404. Daarmede wordt bereikt dat zowel niet duurzaam gescheiden levende echtgenoten als ongehuwd samenwonenden in voorkomend geval evenveel persoonlijkeverplichtingenrente in aftrek mogen brengen, namelijk een keer ƒ 10.404 of twee keer ƒ 5202. Reeds daarom heeft de wetgever redelijkerwijs voor het hier aan de orde zijnde onderscheid in behandeling van enerzijds niet duurzaam gescheiden levende echtgenoten en anderzijds ongehuwd samenwonenden kunnen kiezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d559dd6618ffd62bae6d962c05f7b0a24e8d48b226d38770b1230ee48e8ccab7 | shasum -a 256