Alinea 49 Hoge Raad 15 oktober 2004

3.5 In middel IV herhalen NVDC c.s. hun betoog dat minder ver strekkende maatregelen hadden kunnen worden genomen en klagen zij over de verwerping door het hof van de onderdelen van dat betoog. Het hof heeft in rov. 3.2 van zijn arrest terecht, en in cassatie onbestreden, vooropgesteld dat de rechter de vaststelling en uitvoering van een niet door de formele wetgever gegeven voorschrift zoals het Wijzigingsbesluit onrechtmatig kan oordelen op grond dat sprake is van willekeur omdat het desbetreffende overheidsorgaan, in aanmerking genomen de belangen die aan dat orgaan ten tijde van de totstandbrenging van het voormelde voorschrift bekend waren of behoorden te zijn, in redelijkheid niet tot het desbetreffende voorschrift is kunnen komen. Daarbij heeft de rechter, zoals het hof terecht, en in cassatie eveneens onbestreden, overwoog, niet tot taak om de waarde of het maatschappelijk gewicht dat aan de betrokken belangen moet worden toegekend naar eigen inzicht vast te stellen en moet hij ook overigens terughoudendheid betrachten. In dit kader is het hof terecht tot het oordeel gekomen dat de besluitgever niet gehouden was de minder verstrekkende maatregelen als door NVDC c.s. bedoeld te treffen in plaats van de in het Wijzigingsbesluit getroffen maatregel. Hetgeen in de diverse onderdelen van middel IV in dit kader is aangevoerd leidt niet tot de gevolgtrekking dat de besluitgever in redelijkheid niet tot het bestreden besluit heeft kunnen komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/49cbb2b1b7fbba3992a89784febd0a695ee3d3cc9f2d5049fa7ffaba0614b56e | shasum -a 256