Alinea 42 Hoge Raad 29 oktober 2004

3.2 Aan zijn hiervoor onder 1 bedoelde vordering in de hoofdzaak heeft [betrokkene 1] ten grondslag gelegd, kort gezegd, dat Nationale-Nederlanden toerekenbaar is tekortgeschoten jegens hem in de nakoming van haar verplichtingen uit de verzekeringsovereenkomst, door bij hem het vertrouwen te wekken dat het pand niet onderverzekerd was. [Betrokkene 1] heeft zich in dit verband beroepen op de hiervoor onder (iii) bedoelde onjuist gebleken vermelding in de door [verweerster] opgestelde Akkoordverklaring dat de verzekerde som van de opstal voldoende is bevonden. Aan haar hiervoor bij 1 bedoelde vordering in de vrijwaringszaak heeft Nationale-Nederlanden ten grondslag gelegd dat zij [verweerster] opdracht heeft gegeven om de omvang van de op 11 augustus 1996 door [betrokkene 1] geleden waterschade vast te stellen en dat [verweerster] bij de uitvoering van die opdracht toerekenbaar tekort is geschoten door in de Akkoordverklaring abusievelijk te vermelden dat de verzekerde som ad ƒ 1.141.700,-- van de onderhavige opstal voldoende is bevonden en dat [verweerster] gehouden is de schade die Nationale-Nederlanden als gevolg daarvan lijdt te vergoeden. De rechtbank heeft de vordering in de hoofdzaak geheel, maar die in de vrijwaringszaak slechts voor 50% toegewezen omdat zij het door [verweerster] gevoerde verweer dat Nationale-Nederlanden de gewraakte passage in de Akkoordverklaring had kunnen en moeten opmerken en (laten) rectificeren alvorens die aan [betrokkene 1] toe te zenden juist oordeelde en vervolgens de mate waarin deze aan Nationale-Nederlanden toe te rekenen omstandigheid aan de door haar geleden schade heeft bijgedragen vaststelde op 50%.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e191f15bf2cd2f4c9ced00534dcae75d819f2f92fb4982878eef74d333c60966 | shasum -a 256