Alinea 44 Hoge Raad 29 oktober 2004

3.4 De onderdelen A en B van het middel zijn gericht tegen het oordeel van het hof dat ook in de vrijwaringszaak ervan moet worden uitgegaan dat [betrokkene 1], indien de onjuiste mededeling in de Akkoordverklaring niet zou zijn gedaan, eigener beweging het pand had laten hertaxeren en de verzekerde som zou hebben aangepast zodat hij niet meer (of in veel mindere mate) onderverzekerd zou zijn geweest. Onderdeel A voert hiertegen aan dat het hof met dit oordeel miskend heeft dat de hoofdzaak en de vrijwaringszaak twee zelfstandige procedures vormen en dat de hoofdzaak tussen andere partijen speelt dan de vrijwaringszaak, zodat hetgeen in de hoofdzaak vaststaat, niet zonder meer in de vrijwaringszaak als vaststaand kan worden aangenomen. Onderdeel B benadrukt de omstandigheid dat zowel [verweerster] als Nationale-Nederlanden in hoger beroep heeft aangevoerd dat niet aangenomen kan worden dat [betrokkene 1] de verzekerde som zonder de fout van [verweerster] op eigen initiatief zou hebben verhoogd en klaagt dat het hof aan die omstandigheid ten onrechte is voorbijgegaan, dat het hof zelfstandig had moeten beoordelen of aangenomen kan worden dat [betrokkene 1], indien de fout van [verweerster] wordt weggedacht, tijdig voor de brand de verzekerde som toereikend zou hebben verhoogd en dat het hof, gezien het eensluidende standpunt van [verweerster] en Nationale-Nederlanden dienaangaande, had moeten oordelen dat [betrokkene 1] de verzekerde som niet zou hebben verhoogd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e191f15bf2cd2f4c9ced00534dcae75d819f2f92fb4982878eef74d333c60966 | shasum -a 256