Alinea 63 Hoge Raad 18 februari 2005

3.6.7 's Hofs oordeel is niet in strijd met de hiervóór in 3.3.2 kort weergegeven doelstelling van de Wet op de kansspelen, waaraan immers mede ten grondslag ligt dat door het toestaan van een beperkt legaal aanbod wordt voorkomen dat het publiek zich op het illegaal aanbod gaat richten, waarmee, in de woorden van het HvJEG in de genoemde zaak Läärä e.a., wordt bereikt dat de goklust en de exploitatie ervan in een beheersbare bedding wordt geleid en dat de risico's van exploitatie met bedrieglijk en crimineel oogmerk worden vermeden. Het oordeel dat deze doelstelling van kanalisatie, die onder omstandigheden kan meebrengen dat een aantrekkelijk en zo nodig uitgebreid en vernieuwd aanbod van legale kansspelen onder de aandacht van het publiek wordt gebracht als alternatief voor illegale kansspelen en kansspelen met een groter risico voor het ontstaan van gokverslaving, ook thans nog aan het overheidsbeleid ten grondslag ligt, vindt steun in onder meer de nota "Kansspelen herijkt" (Kamerstukken II 1995/96, 24 557, nr. 2) en andere recente uitlatingen van de overheid (zie de passages die zijn aangehaald in de conclusie van de Advocaat-Generaal in de voetnoten 29, 31 en 33). Tegen deze achtergrond is 's hofs feitelijke oordeel dat het beleid van de Nederlandse overheid op het gebied van de kansspelen nog steeds een restrictief karakter heeft, niet onbegrijpelijk, ook niet wanneer in aanmerking wordt genomen dat in het onderhavige geval niet langs strafrechtelijke weg maar, door de Lotto, langs civielrechtelijke weg tegen Ladbrokes wordt opgetreden. Het behoefde, mede in aanmerking genomen dat het hier om een kort geding gaat, geen nadere motivering dan door het hof is gegeven. Het hiervóór in 3.6.4 weergegeven betoog van het onderdeel stuit op het voorgaande geheel af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/49c7b68c558e2b0f0c68fa1fd32e220ce2e0269b5ee6241736ed4cdd4b43eac5 | shasum -a 256