Alinea 62 Hoge Raad 8 april 2005

3.4.2 Het onderdeel betoogt tevergeefs dat de handelwijze van Agis in strijd is met de strekking van de Ziekenfondswet en de Wet beperking contracteerplicht. De handelwijze van Agis moet worden gezien tegen de achtergrond van de in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 2.2 tot en met 2.6 geschetste ontwikkelingen op het gebied van de geneeskundige zorg en de financiering daarvan. Zeer in het kort komen deze ontwikkelingen erop neer dat sinds 1 januari 1992 het stelsel van (medewerkers)overeenkomsten tussen de beroepsbeoefenaren en zorgaanbieders enerzijds en de ziekenfondsen anderzijds is gebaseerd op contractsvrijheid, waaraan de gedachte ten grondslag ligt dat daardoor de marktwerking in de zorgsector wordt gestimuleerd teneinde het publieke belang van een kwalitatief en kwantitatief goede zorg tegen een zo laag mogelijke prijs te verwezenlijken. Bij de herziening van het stelsel is onder ogen gezien dat een ziekenfonds kan weigeren een overeenkomst te sluiten, met dien verstande dat een dergelijke weigering door de burgerlijke rechter wel nog zal kunnen worden getoetst aan de normen van het algemene verbintenissenrecht en van het mededingingsrecht. Nu aldus, binnen de zojuist genoemde grenzen, is gekozen voor een stelsel van contractsvrijheid, heeft het hof, mede in het licht van de in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 2.10 aangehaalde uitlatingen uit de parlementaire geschiedenis betreffende de Wet beperking contracteerplicht, de strekking van die wet en de daardoor gewijzigde strekking van de Ziekenfondswet niet miskend door te oordelen zoals hiervoor in 3.3 is weergegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e6a2e559dacd980ee0b01dcdc7b54cef217936012d4ba3a4a03fe0591d6767a3 | shasum -a 256