Alinea 65 Hoge Raad 8 april 2005

3.4.5 Dit laatste geldt ook met betrekking tot de door het onderdeel aan de orde gestelde (duur van de) voorafgaande contractuele relatie. Zoals blijkt uit de in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 2.12 vermelde gegevens, is in het wetsvoorstel houdende beperking van de contracteerplicht met het oog op het bereiken van een grotere flexibiliteit in het overeenkomstenstelsel gekozen voor de regel dat slechts overeenkomsten voor een bepaalde duur kunnen worden aangegaan, waarna in beginsel niet langer een recht op een overeenkomst met het ziekenfonds bestaat. Met een dergelijke regel is niet verenigbaar dat, zoals het onderdeel tot uitgangspunt neemt, uit de (duur van de) voorafgaande contractuele relatie tussen ziekenfonds en hulpverlener een onderhandelingsplicht zou voortvloeien. Wel kan, mede in verband met de overige omstandigheden van het geval, uit de redelijkheid en billijkheid anders voortvloeien, maar dat heeft het hof niet miskend. Het hof heeft immers, gelet op de inhoud van het aanbod van Agis tot het sluiten van een overeenkomst, en op alle overige omstandigheden van het onderhavige geval de keuze voor het doen van een voor alle beoogde wederpartijen gelijkluidend en niet-onderhandelbaar aanbod, niet ontoelaatbaar geacht; daarbij heeft het hof (in rov. 4.9) evenwel geoordeeld dat andere aspecten van het handelen van Agis dan de weigering te onderhandelen over de door haar verlangde verhoging van de korting op de prijs van incontinentie-absorptiemateriaal van 10% naar 20%, niet door de beugel kunnen, in verband waarmee het hof heeft beslist dat de oude overeenkomsten langer van kracht blijven dan volgens de beslissing van de voorzieningenrechter. Onderdeel 1 faalt derhalve in zijn geheel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e6a2e559dacd980ee0b01dcdc7b54cef217936012d4ba3a4a03fe0591d6767a3 | shasum -a 256