Alinea 42 Hoge Raad 3 juni 2005

3.6 Middel III betreft de door [eiser] gemaakte proceskosten. De rechtbank heeft die kosten niet overeenkomstig de hoofdregel van art. 50 lid 1 Ow. ten laste van de Staat gebracht omdat, voorzover in cassatie van belang, zich volgens de rechtbank het in dat artikellid bedoelde uitzonderingsgeval voordoet dat aan de gedaagde die het aan hem ten processe gedane aanbod niet heeft aanvaard, niet meer wordt toegewezen dan hem werd aangeboden. Onderdeel IIIa wijst met juistheid erop dat de rechtbank in het bestreden vonnis uitspraak heeft gedaan in twee afzonderlijke tegen [eiser] gevoerde onteigeningsprocedures, die elk met een afzonderlijke dagvaarding met daarin een afzonderlijk aanbod zijn ingeleid. Het onderdeel klaagt dat de rechtbank in elk van beide procedures afzonderlijk had behoren na te gaan of de toegewezen schadeloosstelling het bij dagvaarding gedane aanbod al dan niet overtreft. Deze klacht is gegrond. Blijkens de gedingstukken is in de procedure met het rolnummer 562/01 ter onteigening van het perceel Borsele, sectie [A] nr. [002], ter grootte van 01.42.00 ha, een aanbod aan [eiser] gedaan van ƒ 104.600,-- (€ 47.465,41), vermeerderd met een bedrag van ƒ 2.823,-- (€ 1.281,02) als vergoeding voor deskundige bijstand. De rechtbank heeft, nog afgezien van de vergoeding wegens waardevermindering van het overblijvende, in beide zaken een vergoeding voor de werkelijke waarde van het onteigende perceel toegekend van € 3,50 per m². Derhalve voor perceel Borsele, sectie [A] nr. [002] een vergoeding van 14.200 x € 3,50 = € 49.700,--. In de procedure met rolnummer 562/01 is aan [eiser] dus meer toegewezen dan hem werd aangeboden en doet zich het hiervoor bedoelde uitzonderingsgeval niet voor. Het onderdeel slaagt derhalve. De overige onderdelen van middel III behoeven geen behandeling meer.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e5274e2ff0655481c9338c66fc212d41ff1cdebe5d3fd6c71fc6b084c61475dd | shasum -a 256