Alinea 37 Hoge Raad 23 september 2005

3.2.1 Wat betreft de vraag naar de samenhang tussen de op 15 augustus 1986 getekende overeenkomsten - die volgens [eiseres] meebrengt dat vernietiging van een daarvan tot gevolg heeft dat een of meer van de overige toen tussen partijen totstandgekomen overeenkomsten niet ongewijzigd in stand kunnen blijven - heeft het hof aan de door [eiseres] nog in het geding gebrachte, in de nalatenschap van [betrokkene 1] aangetroffen handgeschreven aantekeningen geen betekenis toegekend, nu daaruit, blijkens de eigen stellingen van [eiseres], hoogstens kan blijken welke bedoeling [eiseres] bij het aangaan van de overeenkomsten had, hetgeen onvoldoende is. Het hof heeft de stellingen van [eiseres] voor het overige niet overtuigend geoordeeld: weliswaar is door de indexering van enige samenhang sprake, doch deze is niet van dien aard dat daaruit en uit hetgeen [eiseres] overigens heeft gesteld moet worden afgeleid dat partijen hebben beoogd één alomvattende overeenkomst te sluiten. Het hof is van oordeel dat daarvoor te veel contra-indicaties aanwezig zijn: het ontbreken van schakelbepalingen, het feit dat de erfpacht eeuwigdurend is en de huur niet en de huurovereenkomst wel bepaalt dat die eindigt als de erfpacht eindigt, maar de erfpachtovereenkomst niet het omgekeerde (rov. 6-8).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9b32ddb8ea8aba3dc23e5b35eb3444637c67b2c5c6e0894f91d02b078f72bd1e | shasum -a 256