Alinea 41 Hoge Raad 30 september 2005

3.2.2 De rechtbank heeft de vordering afgewezen. Daarbij heeft zij tot uitgangspunt genomen dat [eiseres 1] eigenaar van de melkproductierechten was, maar geen (mede)pachtster naast [betrokkene 2]. Zij heeft voorts overwogen dat de door [verweerder] gestelde omstandigheden niet van dien aard zijn dat zij de handelwijze van de moeder onrechtmatig jegens [verweerder] doen zijn. De (enkele) bekendheid met het bestaan van [verweerder] en de veronderstellenderwijs aangenomen bekendheid van het feit dat [verweerder] als verpachter aanspraak kan maken op verwerving van de melkproductierechten zijn daartoe onvoldoende. Verder zijn, aldus de rechtbank, de stellingen dat op de moeder een "zekere verantwoordelijkheid" zou rusten om [verweerder] 50% van de waarde van de melkproductierechten te bezorgen en dat de moeder niet zonder meer vrij mocht beschikken over de melkproductierechten, niet met voldoende feiten en/of omstandigheden onderbouwd. De rechtbank heeft, samenvattend, geoordeeld dat [verweerder] onvoldoende feiten en/of omstandigheden heeft gesteld, terwijl die evenmin zijn gebleken, waaruit de conclusie zou moeten worden getrokken dat de moeder als niet-pachter (wel) met betrekking tot de melkproductierechten jegens de verpachter een soortgelijke zorgverplichting had als een pachter.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ba80e6904d5550d566f41580c698aa65c4681f4fb28510f9ed71568287b63302 | shasum -a 256