Alinea 34 Hoge Raad 20 april 2007

3.5 Het onderhavige geval wordt daardoor gekenmerkt, dat de alimentatiegerechtigde alimentatiebedragen die aan haar betaald zijn ingevolge de beschikking van de rechtbank, moet terugbetalen doordat het hof die beschikking heeft vernietigd op grond van zijn van dat van de rechtbank afwijkende oordeel dat de onderhoudsplichtige geen draagkracht had voor de betaling van die bedragen. Onderdeel 3 van het middel betoogt dat in een dergelijk geval de bijzondere (in nr. 4.5 van de conclusie van de advocaat-generaal geciteerde) motiveringseisen gelden die de Hoge Raad geformuleerd heeft in zijn beschikking van 20 september 2002, nr. R01/090, NJ 2003, 47. Dit betoog faalt. Anders dan het geval was in de zaak waarop die beschikking betrekking heeft, vloeit de terugbetalingsverplichting hier niet voort uit een wijziging of intrekking met terugwerkende kracht van een eerder vastgestelde onderhoudsbijdrage, maar daaruit dat de appelrechter tot een ander oordeel komt dan de rechter in eerste aanleg. In een zodanig geval behoort de onderhoudsgerechtigde, zolang de beschikking van de rechter in eerste aanleg nog niet onherroepelijk is, rekening te houden met de mogelijkheid dat de appelrechter tot een ander oordeel komt. In een zaak als de onderhavige gelden voor de appelrechter dan ook geen bijzondere motiveringseisen en hangt het van de omstandigheden van het geval af in hoeverre hij in zijn beschikking behoort te vermelden waarom van de onderhoudsgerechtigde verlangd kan worden dat die ingevolge de beschikking in eerste aanleg aan hem betaalde onderhoudsbedragen terugbetaalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a441d978ba3dd012257309b047ec7bd4ff1d0435144e13a2361b15cbb27c8c90 | shasum -a 256