Alinea 62 Hoge Raad 29 juni 2007

4.3 De onderdelen 1 en 2 klagen dat het hof in rov. 3.3 en in rov. 3.5 van zijn eindarrest is uitgegaan van een andere (feitelijke) grondslag van de tweede herroepingsvordering, dan hiervoor in 4.2 is vermeld, nu het hof heeft geoordeeld dat de Waterschappen nimmer zouden kunnen bewijzen dat Milieutech wist dat de bevindingen (berekeningen) in het rapport van [A] onjuist waren, terwijl de Waterschappen de grondslag van de door hen gestelde misleiding van arbiters niet zozeer, en in elk geval niet alleen, daarop hebben gebaseerd, maar vooral op het feit dat Milieutech wist dat haar stelling dat een temperatuur van meer dan 1600° C in de oven gemeten of gebleken was, niet juist kon zijn, en dat Milieutech daarvoor dus ook geen steun had mogen zoeken in het rapport van [A] waarin die stelling met zoveel woorden vermeld werd. Voor de onjuistheid van deze stelling hebben de Waterschappen zich beroepen op het onderzoek en de daaruit getrokken conclusies van Tauw. Het door de Waterschappen overgelegde rapport vermeldt onder 7 dat op basis van voldoende gegevens kan worden geconcludeerd dat de berekende maximale vlamtemperatuur steeds lag beneden de 1300° C en dat de gemiddelde oventemperatuur over de gehele periode lag beneden de 1100° C. Volgens de onderdelen is aldus de kern van het verwijt van de Waterschappen dat Milieutech wist, althans begrepen moet hebben, dat de veel hogere temperaturen die in het rapport van [A] zijn vermeld, in werkelijkheid nooit konden worden gehaald.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/044edfe39c9f7eed71165ae873208021303fd964787b4c193c2f22b86fa5fb9e | shasum -a 256