Alinea 35 Hoge Raad 28 augustus 2007

3.7.2. Het aangevoerde kan niet leiden tot ontoelaatbaarverklaring van de verzochte uitlevering omdat de rechter die moet beslissen omtrent de toelaatbaarheid van een uitlevering ter tenuitvoerlegging van een straf die is opgelegd ter zake van feiten waarvoor ingevolge het van toepassing zijnde verdrag de uitlevering deels wel, deels niet toelaatbaar is, buiten staat is te beoordelen welk gedeelte van de straf geacht moet worden te zijn opgelegd ter zake van het feit of de feiten waarvoor de uitlevering volgens dat verdrag toelaatbaar is. Dit oordeel komt uitsluitend de autoriteiten van de verzoekende Staat toe (vgl. HR 25 februari 1986, LJN AC9243, NJ 1986, 630). Ook het oordeel omtrent de vraag of - en zo ja in hoeverre - de in de verzoekende Staat reeds ondergane detentie in mindering behoort te worden gebracht op de ten uitvoer te leggen vrijheidsstraf, komt niet toe aan de rechter die over de toelaatbaarheid van de gevraagde uitlevering heeft te beslissen, maar aan de verzoekende Staat, zodat de omstandigheid dat de - veronderstellenderwijs aange-nomen - duur van de op de door een verzoekende Staat ten uitvoer te leggen vrijheidsstraf in mindering te brengen detentie gelijk is aan die van die vrijheidsstraf niet kan leiden tot ontoelaatbaarverklaring van de gevraagde uitlevering door de rechter (vgl. HR 29 oktober 1985, LJN AC9080, NJ 1986, 408).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a2ef931c2e1e29790320f434a9fc96cb223abcfb90c123311487acaa96823067 | shasum -a 256