Alinea 37 Hoge Raad 28 augustus 2007

3.8.2. Wat betreft het beroep op de gezondheidstoestand van de opgeëiste persoon kan het aangevoerde niet leiden tot ontoelaatbaarverklaring van de verzochte uitlevering. Blijkens de tekst en geschiedenis van art. 10, tweede lid, Uitleveringswet is het immers de minister van Justitie die - in de gevallen waarin het toepasselijk verdrag of een door Nederland bij toetreding gemaakt voorbehoud daartoe ruimte bieden - heeft te beslissen of zich het geval voordoet dat de gevolgen van de uitlevering voor de opgeëiste persoon van bijzondere hardheid zouden zijn in verband met diens slechte gezondheidstoestand (vgl. HR 29 oktober 1985, LJN AC9078, NJ 1986, 298). Wat betreft het beroep op martelingen die de opgeëiste persoon na zijn uitlevering aan de verzoekende Staat aldaar zou hebben te vrezen, is het aangevoerde op generlei wijze onderbouwd, zodat daaraan reeds om die reden moet worden voorbijgegaan. Opmerking verdient overigens dat de beantwoording van de vraag of er ernstige redenen zijn om te vermoeden dat de opgeëiste persoon, zou hij worden uitgeleverd, gevaar zou lopen te worden gefolterd (in welk geval de verzochte uitlevering moet afstuiten op het bepaalde in art. 3, tweede lid, VN-Folteringsverdrag) of heeft te vrezen voor zijn leven (in welk geval de uitlevering niet zou zijn te verenigen met het bepaalde in art. 1 in verbinding met art. 2 EVRM) niet toekomt aan de rechter die heeft te oordelen omtrent de toelaatbaarheid van de gevraagde uitlevering doch aan de minister van Justitie (vgl. HR 17 december 1996, LJN ZD0602, NJ 1997, 534).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a2ef931c2e1e29790320f434a9fc96cb223abcfb90c123311487acaa96823067 | shasum -a 256