Alinea 48 Hoge Raad 17 december 2010

3.5 Gelet op het voorgaande heeft het hof voor zijn oordeel dat het aan [verweerder] gegeven ontslag op staande voet niet gerechtvaardigd was, dan ook terecht gewicht gehecht niet alleen (in rov. 4.9) aan de duur van het dienstverband en de leeftijd van [verweerder] (dit in relatie tot zijn kansen op de arbeidsmarkt), maar ook (in rov. 4.8) aan de omstandigheden dat het strafbare feit waarvoor hij is veroordeeld in geen enkel verband stond tot de werkzaamheden die hij voor ABN AMRO verrichtte, zich geheel in de privésfeer heeft voltrokken en op zijn functioneren als werknemer geen negatieve invloed heeft gehad, dat [verweerder] steeds voortreffelijk heeft gefunctioneerd, en dat ABN AMRO geen directe schade heeft geleden als gevolg van de langdurige detentie. Anders dan de onderdelen 3 en 4 betogen, is het hof voorts niet (ongemotiveerd) voorbijgegaan aan de stellingen van ABN AMRO over de ernst van het delict, de bij terugkeer van [verweerder] te verwachten onrust op de werkvloer, en het geschonden vertrouwen van ABN AMRO in hem, maar heeft het die stellingen in rov. 4.9 uitdrukkelijk in zijn oordeel betrokken doch van minder gewicht geacht dan de hiervoor vermelde omstandigheden. Dat oordeel, dat berust op waarderingen van feitelijke aard, is, mede gelet op het bestaan van andere mogelijkheden tot beëindiging van de arbeidsverhouding, niet onbegrijpelijk en behoefde geen nadere motivering. De onderdelen 3 en 4 falen derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ddbf8743f5d9b14fb740946cb52c340086ba0bf2ea0e96566800868992dc5fcf | shasum -a 256