Alinea 45 Hoge Raad 17 januari 2012

Zoals de ter terechtzitting in hoger beroep als getuige gehoorde politieambtenaar [verbalisant 1] heeft verklaard, weidde verdachte tijdens zijn verhoor nogal uit en liep hij met die uitweidingen regelmatig langs de gestelde vragen heen. Daardoor is er voor gekozen om de schriftelijke weergave in het proces-verbaal te beperken tot de meest relevante onderdelen van de verklaring in het licht van de verdenking. Tegen de achtergrond van het gegeven dat schriftelijke verklaringen doorgaans een zakelijke weergave vormen van wat wordt verklaard en de vaststelling van het hof dat verdachte ook tijdens het verhoor ter terechtzitting in hoger beroep op vragen zeer uitweidde om vervolgens op de concrete vraag geen antwoord te geven, is daarmee in de ogen van het hof nog geen sprake van opzettelijke schending van de belangen van verdachte. Te meer niet nu de mate van verschillen relatief beperkt zijn en het gegeven dat het proces-verbaal van verhoor van 13 maart 2007 door verdachte per pagina is geparafeerd en onderaan is ondertekend. Dit op ambtseed opgemaakte proces-verbaal bevat de verklaring van verbalisanten dat ondertekening heeft plaatsgevonden nadat verdachte zijn verklaring had doorgelezen en daarbij had volhard, hetgeen ter terechtzitting in hoger beroep door beide, als getuige gehoorde, verhorende politieambtenaren is bevestigd. Derhalve was verdachte op het moment van ondertekenen op de hoogte van de inhoud van het proces-verbaal van verhoor en heeft hij daarmee ingestemd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1792ff457711f3c0f85ed6dc5001c7e0c221bd3d26c4cd7ecd856c13a5e5f336 | shasum -a 256