Onder 2.2. Hoge Raad 10 september 2013

[betrokkene 1] is op 27 januari 2009 tegenover de Tsjechische politie teruggekomen op haar aangifte en haar belastende verklaring. Zij heeft toen verklaard in Tsjechië door ene [betrokkene 5] dan wel haar medewerkster [betrokkene 7] te zijn benaderd met het voorstel om in Nederland in de prostitutie te gaan werken en dat [betrokkene 2] ([betrokkene 2]) dezelfde afspraken had als zij. Alle voorwaarden omtrent het werken als prostituee (vervoer, verblijf, klanten en het afdragen van een vergoeding aan de verdachten) zijn voor vertrek met haar besproken. Vervolgens is zij samen met [betrokkene 2] naar Nederland afgereisd. Zij blijft in het verhoor van 27 januari 2009 bij haar eerdere verklaring dat zij na aankomst contact heeft gezocht met [betrokkene 3] en aan haar heeft gevraagd of zij naar Nederland escortwerkzaamheden wilde komen verrichten. Zij heeft verklaard dat zij in haar eerdere verklaringen tegenover de Nederlandse politie heeft gelogen alsook dat de samenwerking met de verdachte en diens medeverdachten overigens steeds probleemloos is verlopen. Over de aangifte van [betrokkene 2] verklaart zij dat deze was ingegeven door boosheid omdat die [betrokkene 2] te weinig werk had gehad. [betrokkene 2] had op het politiebureau in Nederland tegen haar gezegd dat zij aangifte ging doen tegen de verdachten, omdat zij niet voor voldoende klanten hadden gezorgd. Ook in het geval van [betrokkene 3] was het probleem dat deze slechts één klant had gehad.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd35b84fc138a86f1f0fef7229c177775b33ab09c4350aa98780e75f298232ba | shasum -a 256