Citaat | Hoge Raad 7 januari 2014

Onder 2.2.4. Hoge Raad 7 januari 2014

Een alinea uit Hoge Raad 7 januari 2014, ECLI:NL:HR:2014:19.

Ook indien de verklaring van cliënte wel zou worden gebruikt, maken de omstandigheden, naar het standpunt van de verdediging, nog niet dat cliënte zich het verblijfsdocument opzettelijk wederrechtelijk heeft toegeëigend. Zij verklaart dat zij het verblijfsdocument heeft gevonden tijdens het uitgaan en is vergeten het naar de politie te brengen. [voetnoot 12: p. 24-25] Gezien het tijdsverloop, het uitgaan op zaterdagnacht en de aanhouding op maandagmiddag, is er geen sprake van (voorwaardelijk) opzet van cliënte op de wederrechtelijke toe-eigening. [voetnoot 13: NRL, suppl. 136, aant. 4 bij art. 321] Daarbij plaatst de verdediging overigens haar vraagtekens bij het feit dat er überhaupt al sprake is van toe-eigening. Zo was dat bijvoorbeeld in HR 27 juni 2000, NJ 2000, 616 nog niet het geval terwijl verdachte in die zaak geruime tijd een vliegticket onder zich had gehouden. Kortom, het onder feit 2 subsidiair ten laste gelegde kan niet bewezen worden verklaard.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/e886c5007b4db8951188ee6466fea919567c568c4c7f27d6c19141e33f386e62. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt e886c5007b4db8951188ee6466fea919567c568c4c7f27d6c19141e33f386e62, en de alinea staat in dat document op bytes 10909 tot 11901.